Градот Скопје за идната година во буџетот одвои средства што ќе бидат наменети за реализирање програма за развој на креативните индустрии. Тука влегува идејниот проект „Скопје креатива“, обликување веб-страница, организирање семинари и сл. Крајната цел е избирање локација за формирање на т.н. центар за креативни индустрии, каде што место ќе си најдат најталентираните и најспособните креативци што ќе создаваат производи што ќе се продаваат не само во Македонија туку и надвор од неа.

– Креативната економија во светот од поодамна е важен двигател на економскиот пораст и развој на секој град, регион и држава. Целта на овој проект е акцентот да биде ставен на производот, а не на услугата – вели Тања Балаќ, раководителка на секторот за јавни дејности на градот Скопје.

Долгорочно во план е Скопје да стане заштитен знак за креативните индустрии што имаат високо ниво на уметничка вредност и технолошка иновативност, а истовремено и економска вредност.

– Тука можеме да ги вклучиме дејностите како архитектура, дизајн, видеоигри, ТВ-продукција, ИТ-технологија, изработка на софтвери, маркетинг, екологија, културно наследство, стари занаети и друго – појаснува Балаќ.

Значајно е што производите и услугите што се создаваат како резултат на овие креативни дејности секогаш претставуваат облик на интелектуална сопственост, било да се работи за авторско право или, пак, за патенти и марка на производот.

– Економски исклучително се важни сите дејности во кои се создаваат производи на кои произведувачот ја става ознаката „копирајт“, како сопственик на авторски права и интелектуална сопственост – вели Балаќ.

Според неа, во последната деценија креативните индустрии станаа многу популарни и речиси нема земја во регионот што не го стимулира нивниот развој. Во државите со развиени креативни индустрии, исто така, забележан е и пораст на вработеноста.

Според развиеноста на креативните индустрии во регионот, водат Подгорица, Загреб и Љубљана, преобразувајќи ги напуштените објекти во нови креативни центри. Овие индустрии особено се развиени и во Велика Британија, Германија, Канада, Шпанија, Австралија и во Хонгконг. Посебна мрежа на креативни градови развива и УНЕСКО. На просторите на некогашна Југославија се направени многу анализи на креативните индустрии, а во Македонија во 2009 година Министерството за култура направи мапирање на потенцијалите за креативните индустрии.

– За да стане Скопје креативно не значи да направи само промотивен материјал каде што ќе ги претстави своите архитекти, дизајнери, иноватори и да даде одредени субвенции, туку треба суштински и планирано да пристапи кон оваа задача – вели Балаќ

Во рамките на овој проект наредната година ќе се направат истражувања кои производи и услуги ќе се создаваат и продаваат. Исто така ќе се создаде простор во кој најталентираните граѓани на Скопје и државата ќе создаваат производи и услуги доволно интересни и привлечни за да може да продуцираат одредена економска корист.

Развојот на гранките на креативните индустрии се очекува да биде стимул за младите луѓе што завршуваат факултети од овие области да се вработат во својата професија со што ќе се стимулираат да останат во земјава.

Автор: Мимоза Петревска Георгиева

http://www.novamakedonija.com.mk/NewsDetal.asp?vest=11811722571&id=16&setIzdanie=22425

 
ноември 28th, 2011 креативни градови | No Comments
 
 

Ова е текст за Шангај, еден од најпознатите кинески градови. Шангај е најголем трговски центар во Кина. Во процесот на транзиција на преминување од традиционалните кон современи методи на водење на економијата, Шангај презеде водечка улога во земјата. Брзиот развој на креативните индустрии е само еден од типичните примери за овие економски промени.

Креативните индустрии вклучуваат маркетинг, дигитална забава, издаваштво, софтвер и други индустрии.

Во зградата број 8 во улицата Џиангао во центарот на Шангај, каде што некогаш беше голема  фабрика за автомобили, сега се наоѓа Зоната за креативни индустрии број 8. Директорот на зоната, г-дин Хуанг Ханхонг рече:

„Реставрацијата на старата фабрика подразбираше креативен пристап. Го зачувавме структурниот дизајн на старата фабрика, го обновивме ентериерот и ја разубавивме фасадата. Кај нас се чувствува атмосферата и на старото и на новото.”

Зоната за креативни индустрии број 8 досега привлече повеќе од 70 меѓународни компании од областа на креативните индустрии, вклучувајќи го и Јонг Лонг центарот за ракотворби, кој ја промовира кинеската традиционална и современа граѓанска уметност во странство. Зборувајќи за причините поради кои е избрана токму Зоната за креативни индустрии број 8, менаџерот на оваа фирма, г-дин Чен Јишин рече:

„Луѓето кои се занимаваат со креативни активности бараат посебна атмосфера и средина. Ако се работи во тесна и ниска соба, тоа негативно влијае на работата. Овој простор е многу голем и отворен, и дава слобода и широчина на идеите. Се занимаваме со работите на поинаков начин.”

Од 2004 година до денес, во Шангај се отворени 75 слични креативни зони. Две-третини од нив се одвиваат во адаптирани и обновени стари фабрички згради. Во реализацијата на овој деловен проект, владата има одиграно важна улога.

Зоната за креативни индустрии број 8, се наоѓа во општината Ван Лу. Заменик-шефот на економската комисија на општина, г-дин Рихуа Ванг изјави дека владата на Шангај со голем број на стимулативни програми дава поддршка на развојот на креативните индустрии.

”Најважно е со мерките кои ќе бидат донесени земјиштето на кое што ќе бидат овие фирми да се третира како земјиште за индустриски цели. Со ова во голема мера се намалува даночниот притисок врз фирмите. Вработените во креативните индустрии не се  богати со капитал, затоа им треба поддршка”, рече г-дин Ванг.

Покрај тоа, владата на Шангај во 2005 година донела петгодишен план за развој на креативните индустриии во Шангај и вовела креативен индекс на Шангај.

Шангај досега има привлечено повеќе од 3000 компании од областа на креативните индустрии, од над 30 земји. Нивната вредност се зголемува секоја година за 60 милијарди јуани. Шангај планира во следните 20 години да стане еден од највлијателните центри на креативните индустрии во светот.

 
октомври 20th, 2010 креативни индустрии | No Comments
 
 

The term ‘creative’ as city-label has reached more and more European and North American cities by now.

It  was  in  1998  when  the  UK-government  published  a  study  concerning  the  characteristics of what was called the creative industries, the Creative Industries Mapping Document. Since  then,  the  term has entered  the public and academic sphere, describing  a  field of work  that  is  concerned with  arts  and  culture  in  a broad sense, while at the same time having an undeniable economic dimension (cf. Hartley, 2004; Howkins, 2004; Leadbeater & Oakley, 1999).

In that respect, the  creative  industries imply what  is  known  as  cultural  industries,  adding  a strong(er)  economic  orientation.  In  some  cases  the  terms  are  used interchangeably  –  that  depends  on  the  relative  theoretical  point  of  view  (cf. Hesmondhalgh, 2002).

Two  years  after  the  UK-report,  Charles  Landry  published  his  book  on  the Creative City (Landry, 2000) after having worked on that topic for some time. In this book he discussed the question why some cities were more successful than others in coping with changes and in developing further – concluding that using the  potential  of  a  city  in  a  creative way  is  the  reason.

A Creative City in this respect is a city which is planned in a new, innovative way – and Landry claims to be able to give instructions for what he calls “urban innovators” (as the book’s subtitle indicates). The  book can  be  regarded  as  the  starting  point  for  a  broad discussion around  the so-called Creative City.

When Richard Florida published his  book on  the  interdependence  of  cities  and  the Creative Class  in  2005,  the term finally entered both the public and the academic sphere.

More and more cities started to call themselves creative, but it served also as an attribute coming from the outside.

Sociologists, registrating  this phenomenon, started  to  work  on  it;  this  resulted  in  a  growing  number  of  publications (cf. Carta, 2007; Heßler, 2007; Heßler & Zimmermann, 2008; Sako Musterd, 2005).

All these publications capture aspects of the phenomenon, but what they hardly do  is  assessing  the  following  questions: What  is meant  by  ‘creativity’ when  it comes  to  a  city  and  its  planning  processes,  and what  implications  do  these planning processes have on the city itself?

 
јули 12th, 2010 креативни градови | No Comments
 
 

The Creative Cities Network is a project under the patronage of UNESCO. With the aim of celebrating and maintaining cultural diversity, the alliance formed by member cities share their experiences in promoting the local heritage, as well as discuss plans on how to cope with the influx of globalization. The Creative Cities Network aims to find and enrich a member city’s cultural identity in the midst of a growing trend towards internationalism.

The project focuses on the main product of excellence of these cities, and finds ways to maintain its relevance in city life, local economy and social development. The fields of excellence is classified among: Literature, Film, Music, Craft and Folk Art, Design, Media Arts, and Gastronomy.


Despite the general knowledge that change (towards modernity) is generated from the city, what the Network aims to do is to take advantage of adapting and harnessing the proliferation of technology and social development in order to further a city’s product of excellence. In doing so, the cities, in as much as being the catalyst in sailing to the future, also becomes the center for the protection of a past industry and its eventual protection.

Members

To be a member, interested cities must apply to the network, and meet the criteria set by UNESCO. There are several categories under which cities can apply. These are:

Literature

Film

Music

Folk Art

Design

Media Arts

Gastronomy

 
јуни 29th, 2010 креативни градови | No Comments
 
 

Charles Landry

The Creative City: A Toolkit for Urban Innovators

The “creative city” was a concept developed by Charles Landry in the late 1980s and has since become a global movement reflecting a new planning paradigm for cities. It is described in his The Creative City: A Toolkit for Urban Innovators and other writings.

The Creative City when introduced was seen as aspirational; a clarion call to encourage open-mindedness and imagination implying a dramatic impact on organizational culture. Its philosophy is that there is always more creative potential in a place. It posits that conditions need to be created for people to think, plan and act with imagination in harnessing opportunities or addressing seemingly intractable urban problems. These might range from addressing homelessness, to creating wealth or enhancing the visual environment. Its assumption is that ordinary people can make the extra-ordinary happen if given the chance. Creativity is seen as applied imagination.

In the Creative City it is not only artists and those involved in the creative economy that are creative, although they play an important role. Creativity can come from any source including anyone who addresses issues in an inventive way be it a social worker, a business person, a scientist or public servant.

It advocates that a culture of creativity be embedded in how urban stakeholders operate. By encouraging legitimizing the use of imagination within the public, private and community spheres the ideas bank of possibilities and potential solutions to any urban problem will be broadened.

This requires infrastructures beyond the hardware – buildings, roads or sewage. Creative infrastructure is a combination of the hard and the soft. The latter includes a city’s mindset, how it approaches opportunities and problems; its atmosphere and incentives and regulatory regime.

To be a creative city the soft infrastructure includes: A highly skilled and flexible labour force; dynamic thinkers, creators and implementers. Creativity is not only about having ideas, but also the capacity to implement them

The Creative City identifies, nurtures, attracts and sustains talent so it is able to mobilize ideas, talents and creative organizations. The built environment – the stage and the setting – is crucial for establishing the milieu. A creative milieu is a place that contains the necessary requirements in terms of hard and soft infrastructure to generate a flow of ideas and inventions. A milieu can be a building, a street, an area, a city or a region.

The popularity of creativity came about because of the increased recognition that the world and its economic, social and cultural structures was changing dramatically. This was driven in part information technology revolution. The old way did not work sufficiently well. Education did not prepare students for the demands of the new world; organization, management and leadership with its control ethos and hierarchical focus did not provide the flexibility, adaptability and resilience to cope in the emerging competitive environment; cities whose atmosphere, look and feel were industrial and where quality of design was low were not attractive and competitive.

Coping with these changes required a re-assessment of cities’ resources and potential and a process of necessary re-invention on all fronts.

 
мај 17th, 2010 креативни градови | No Comments
 
 

Creative Cities is a documentary that takes three vibrant and international art scenes as the vantage point from which to look at cities with emergent economies that have been dramatically impacted by recent and intense processes of globalization.

Cities like Beijing, Delhi, and Mexico City have developed cosmopolitan artistic elites at the same time as uneven capitalist development has created a panorama of contrasts – sometimes rich, sometimes jarring.

How fertile are such contrasts for the artistic imagination? How transnational are universal values?

Artworks will guide us through cities while key actors of each art scene and their work will reveal cultural specificities that will stimulate our curiosity and challenge our understanding of modernity, democracy and globality.

http://www.creativecitiesdocumentary.com/

 
мај 15th, 2010 креативни градови | No Comments
 
 

Paris: City of love. New York: The city that never sleeps. Hamburg: The Reeperbahn. Jerusalem: The Holy City.

These pairings are only few examples of specific contents people associate with cities or other places. True or not, correspondences of this kind are represented in memory and may pop into mind when people are asked about their knowledge of certain cities. For example, if you are asked to tell a friend what you think about New York, you may recall the many galleries in Chelsea, the roaring nightlife and the clumsy, Woody-Allen-like neurotic genius who avoids your glances.

Over the last decades, researchers in social psychology have made enormous progress in understanding how these sorts of stereotypes are represented in memory (e.g., Collins & Loftus, 1975; Higgins, 1996; Higgins et al., 1977; Huber et al., 2001; Wyer, 2004; Wyer & Radvansky, 1999). More relevant for this chapter, social psychology shows that representations of this nature influence people’s feelings, thinking, and behavior (for reviews, see Dijksterhuis & Bargh, 2001; Förster & Liberman, 2007).

Maybe the most provocative insight from this research is that representations like these can influence the behavior of people even without them knowing or desiring it (Moskowitz et al., 2004). Such outcomes are called “priming effects.” I first summarize classic research focusing on human judgments and behavior and suggest that even creative thinking can be affected by unconscious activation of stereotypes.

I then outline research that social psychologists have conducted on creative thinking and continue by arguing that some cities are associated with creativity. I suggest that such thinking works like a self-fulfilling prophecy, that is, that the creativity of people increases when they are reminded of a creative place. I then recount an experiment in which undergraduate participants were exposed to the names of particular cities so briefly that conscious recognition of the names was impossible (subliminal presentation).

I also report the results of a posttest showing whether this exposure influenced the participants’ performance on a creativity task, the prediction being that the creativity of the participants would be automatically increased when they were subconsciously reminded of cities that they associated with a creative milieu.

Jens Förster

 
мај 15th, 2010 креативни градови | No Comments
 
 

Скаути со креативна енергија

Холандската амбасада во Скопје поддржа серија работилници кои ја промовираат современата култура и уметност како алатка за развој на демократизацијата на државата. Работилниците се поделени во две главни тематски целини со кои се опфатени концептите „Креативни градови“ и „Креативни индустрии“, а се координирани од културните скаути/организатори Калина Буневска Исаковска и Сафет Ахмети.

ПРАКТИКА

Концептот за креативен град е развиен во осумдесеттите години на минатиот век. Основната идеја е да се изнајдат начини за вклучување на уметноста и културните организации во процесот на планирање на градскиот развој. Организатор на работилниците за развој на концептот „Креативни градови“ е Калина Буневска Исаковска, која веќе ги сумираше првичните ефекти на проектот, бидејќи работилниците се одржаа од 1 до 5 март.

„Главната цел на проектот е развој на концептот, преку практиката на поканети холандски гости, во македонските градови. На работилницата учествуваа над 35 културни работници и тоа од Министерството за култура, од Град Битола, Град Тетово и Град Скопје и од општините Карпош, Аеродром и Центар. Работилницата содржеше повеќе сесии: на првата се работеше на веб страницата www.travel.mediamatic.net од Амстердам, која е распространета низ целиот свет. Учесниците на оваа сесија направија Културен водич за Скопје. Се одржа и тркалезна маса на која се разви дискусија за потребите на сите субјекти заеднички да работат на проблемите со кои се судираат и се работеше на предлозите за заеднички проекти кои продолжуваат и по завршувањето на работилницата. Некои од очекуваните резултати веќе се остварија: се создаде мрежа помеѓу сите учесници на работилницата и се отворија многу контакти со холандските организации. Како многу битен фактор го издвојувам и продлабочувањето на соработката помеѓу општините, невладиниот сектор и независните уметници“, вели Калина Буневска Исаковска.

КРЕАТИВА

Работилницата за развој на концептот „Креативни градови“ ја водеше Роберт Клајвер од Хаг, политиколог кој студирал меѓународни односи и веќе десет години е активен на полето на културниот развој. Претходно работел во Холандија, но и на Средниот Исток, во Авганистан и во Индија, и во Источна Европа. „Се обидов да го објаснам концептот на креативните градови и на луѓето од независниот културен сектор и на луѓето од локалната управа. Моделот на креативни градови се применува низ целиот свет, но најмногу во градовите на Западна Европа. Тоа е модел со кој независниот креативен сектор меѓу населението се користи како мотор за економски, политички и културен развој на градот. Скопје ја има основата да стане креативен град, но тоа што недостига е свесноста кај дел од локалните власти да ги развиваат потенцијалите кои веќе постојат кај граѓаните. Во Скопје сe уште има пристап со кој политиката, односно дирекцијата на носење на решенијата тргнува од централната и оди кон локалната власт, и луѓето на некој начин се принудени да ги спроведуваат одлуките на централната власт“, забележа Клајвер.

ИМПУЛС

Координатор на проектот за развој на концептот „Креативни индустрии“ е Сафет Ахмети. Работилниците за дефинирање на поимите и за разјаснување на концептот ќе се одвиваат во две фази, а првата е планирана за 19 и 20 март. „Идејата е да се создаде проект-модел, односно платформа за (само)одржлив развој кој би овозможил основа за натамошно развивање на врските помеѓу уметниците, стопанството (бизнис-секторот) и заедницата (пред сe, локална) и би ги промовирал придобивките и вредностите што би можеле да произлезат од заедничката работа. Почетниот импулс потекнува од нововостановените, во светски рамки, размислувања во насока на создавање креативни градови (концепт што не ги подразбира исклучиво големите урбани средини), и во таа смисла на креативни индустрии (при што поимот ’индустрии‘ не нужно посочува на големи индустриски капацитети), како извор на креативна и позитивна енергија. Би се осмелил да сметам дека овој проект ќе ја оствари својата цел доколку успееме да дојдеме до проект-модел што лесно би можел да биде трансформиран, пренесен и прилагоден на било која локација во земјава“, нагласи Ахмети.

Автор на текстот: ТОНИ ДИМКОВ

објавен на 16 март 2010 во Културен вентилатор/Глобус магазин

www.globusmagazin.com.mk/WBStorage/Files/15243.pdf



 
мај 1st, 2010 креативни градови | 1 Comment
 
 

Тековниот пораст на креативните индустрии, како посебна област на интерес за економистите, експертите од областа на културата и оние што ги креираат јавните политики, одразува растечко сознание за нивниот економски потенцијал и нивната улога во поттикнувањето на претприемничкиот дух, творечките потенцијали и културната разноликост преку пазарот.

Со порастот на новите технологии во последните 20 години (како што се интернетот, е-бизнисот и електронските документи) што овозможуваат размена, трговија и конзумирање на културни стоки и услуги полесно од кога и да било претходно, глобализацијата го остварува своето длабоко влијание врз креативните индустрии.

Истражувањата покажуваат дека Република Македонија има солиден потенцијал за развој на стратегијата за креативните индустрии.

Тој потенцијал е содржан во следниве домени:

• културно-историски споменици од различни историски периоди (праисторија, антика и среден век);

• потенцијал за реализација и афирмација на креативните предиспозиции преку искористување на човечките ресурси (поединци и групи) во различни области, како адвертајзингот, дизајнот од секаков вид, софтверот и воопшто дигиталната технологија, класичните форми на уметничкото дејствување и сл.;

• развиен систем на институционализирано формално и неформално образование што е еден од предусловите за развојот на човечките ресурси;

• природни атракции и реткости (планини, пештери, реки, езера);

• богата традициска култура што може да биде предлошка за некои нови форми на туризам и развој на занаетите (особено оние ретките и автентичните).

За да се започне бизнис во доменот на кретивните индустрии, потребни се идеи и финансиски средства, способност, знаење и вештина (познавање на современите форми на маркетинг и менаџмент, но и на идеолошката предлошка на новиот глобален поредок и градењето на нови животни стилови). Во таков контекст, развојот на креативните индустрии во Република Македонија може да се гледа од различни аспекти:

Смислата за развој на креативните индустрии во РМ се бара во пресекот на проблемот на високата стапка на невработеност, од една страна, и националната традиција за производство на добра и пружање услуги во домените на она што се подведува под поимот културни индустрии, од друга страна. Со други зборови, земјата од една страна се соочува со невработеност на речиси една третина од работоспособното население, а од друга страна, има традиција на производство на материјални и нематеријални добра и пружање услуги.

• Евидентно, тоа што на прв поглед се доживува како проблем, во контекст на развојот на културните индустрии може да се перцепира како можност, додека, пак, во отсуство на системски осмислен приод, националната традиција во производството на добра и пружањето на услуги што се квалификуваат како дел од културните индустрии, останува само како неискористена и во основа атрофирана можност.

• Дополнително на степенот на (не)искористеност на работната сила и креативниот потенцијал на граѓаните и на традицијата во производството на добра и пружањето услуги, стои фактот за расположивоста на природни потенцијали и културно-историски артефакти што можат да се стават во функција и на осмислен начин комерцијално да се изложат на увид на јавноста, обезбедувајќи при тоа ефект во стопанскиот раст.

 
април 10th, 2010 креативни индустрии | No Comments
 
 

John Howkins

The Creative Economy:

How People Make Money from Ideas

Креативна економија: Како луѓето прават пари од идеи претставува сеопфатна анализа на новата економија, која се базира на креативните луѓе, креативните индустрии и креативните градови.

Во својата книга, Џон Хокинс поаѓа од индивидуалната креативност на секој човек и го истражува идентитетот, уметноста, бизнисот, општеството и глобалниот развој.

Своите анализи ги заснова на искуствата во Велика Британија и САД. Велика Британија создава поголем финансиски приход од музика, отколку од својата автомобилска индустрија. Во САД, креативните индустрии достигнуваат извоз од преку 60 милијарди долари годишно, бројка која што го надминува секој друг извозен сектор, вклучувајќи ги автомобилите, земјоделството и авионите.

Главна цел на неговите истражувања е како да се поттикне креативноста и индустријата која е поврзана со креативноста со цел создавање вредности од јавен интерес.

Хокинс, инаку извршен директор на лондонската Tornado Productions, и советник на околу триесет влади од светот за развој на креативните индустрии во нивните земји, во својата книга идентификува 15 сегменти на креативната економија:

1. Адвертајзинг

2. Архитектура

3. Ликовна уметност

4. Занаети

5. Дизајн

6. Мода

7. Снимена (филмувана) забава (вклучувајќи видео и ДВД-а)

8. Музика

9. Изведувачки уметности

10. Издаваштво

11. Истражување и развој

12. Софтвер

13. Играчки (за деца) и игри (без видео/компјутерски игри)

14. Видео/компјутерски игри

15. ТВ и радио

Креативната економија е местото за акција на пост-индустриското и пост-модерното општество. Тоа е местото каде што во иднина најголем дел од вредностите ќе бидат создадени и каде што ќе бидат највисоко платените работни места.

Тоа е, исто така, местото каде што е најголемата забава.

 
април 6th, 2010 креативни индустрии | 1 Comment