Archive for мај, 2010

Charles Landry

The Creative City: A Toolkit for Urban Innovators

The “creative city” was a concept developed by Charles Landry in the late 1980s and has since become a global movement reflecting a new planning paradigm for cities. It is described in his The Creative City: A Toolkit for Urban Innovators and other writings.

The Creative City when introduced was seen as aspirational; a clarion call to encourage open-mindedness and imagination implying a dramatic impact on organizational culture. Its philosophy is that there is always more creative potential in a place. It posits that conditions need to be created for people to think, plan and act with imagination in harnessing opportunities or addressing seemingly intractable urban problems. These might range from addressing homelessness, to creating wealth or enhancing the visual environment. Its assumption is that ordinary people can make the extra-ordinary happen if given the chance. Creativity is seen as applied imagination.

In the Creative City it is not only artists and those involved in the creative economy that are creative, although they play an important role. Creativity can come from any source including anyone who addresses issues in an inventive way be it a social worker, a business person, a scientist or public servant.

It advocates that a culture of creativity be embedded in how urban stakeholders operate. By encouraging legitimizing the use of imagination within the public, private and community spheres the ideas bank of possibilities and potential solutions to any urban problem will be broadened.

This requires infrastructures beyond the hardware – buildings, roads or sewage. Creative infrastructure is a combination of the hard and the soft. The latter includes a city’s mindset, how it approaches opportunities and problems; its atmosphere and incentives and regulatory regime.

To be a creative city the soft infrastructure includes: A highly skilled and flexible labour force; dynamic thinkers, creators and implementers. Creativity is not only about having ideas, but also the capacity to implement them

The Creative City identifies, nurtures, attracts and sustains talent so it is able to mobilize ideas, talents and creative organizations. The built environment – the stage and the setting – is crucial for establishing the milieu. A creative milieu is a place that contains the necessary requirements in terms of hard and soft infrastructure to generate a flow of ideas and inventions. A milieu can be a building, a street, an area, a city or a region.

The popularity of creativity came about because of the increased recognition that the world and its economic, social and cultural structures was changing dramatically. This was driven in part information technology revolution. The old way did not work sufficiently well. Education did not prepare students for the demands of the new world; organization, management and leadership with its control ethos and hierarchical focus did not provide the flexibility, adaptability and resilience to cope in the emerging competitive environment; cities whose atmosphere, look and feel were industrial and where quality of design was low were not attractive and competitive.

Coping with these changes required a re-assessment of cities’ resources and potential and a process of necessary re-invention on all fronts.

мај 17th, 2010 креативни градови | No Comments

Creative Cities is a documentary that takes three vibrant and international art scenes as the vantage point from which to look at cities with emergent economies that have been dramatically impacted by recent and intense processes of globalization.

Cities like Beijing, Delhi, and Mexico City have developed cosmopolitan artistic elites at the same time as uneven capitalist development has created a panorama of contrasts – sometimes rich, sometimes jarring.

How fertile are such contrasts for the artistic imagination? How transnational are universal values?

Artworks will guide us through cities while key actors of each art scene and their work will reveal cultural specificities that will stimulate our curiosity and challenge our understanding of modernity, democracy and globality.

мај 15th, 2010 креативни градови | No Comments

Paris: City of love. New York: The city that never sleeps. Hamburg: The Reeperbahn. Jerusalem: The Holy City.

These pairings are only few examples of specific contents people associate with cities or other places. True or not, correspondences of this kind are represented in memory and may pop into mind when people are asked about their knowledge of certain cities. For example, if you are asked to tell a friend what you think about New York, you may recall the many galleries in Chelsea, the roaring nightlife and the clumsy, Woody-Allen-like neurotic genius who avoids your glances.

Over the last decades, researchers in social psychology have made enormous progress in understanding how these sorts of stereotypes are represented in memory (e.g., Collins & Loftus, 1975; Higgins, 1996; Higgins et al., 1977; Huber et al., 2001; Wyer, 2004; Wyer & Radvansky, 1999). More relevant for this chapter, social psychology shows that representations of this nature influence people’s feelings, thinking, and behavior (for reviews, see Dijksterhuis & Bargh, 2001; Förster & Liberman, 2007).

Maybe the most provocative insight from this research is that representations like these can influence the behavior of people even without them knowing or desiring it (Moskowitz et al., 2004). Such outcomes are called “priming effects.” I first summarize classic research focusing on human judgments and behavior and suggest that even creative thinking can be affected by unconscious activation of stereotypes.

I then outline research that social psychologists have conducted on creative thinking and continue by arguing that some cities are associated with creativity. I suggest that such thinking works like a self-fulfilling prophecy, that is, that the creativity of people increases when they are reminded of a creative place. I then recount an experiment in which undergraduate participants were exposed to the names of particular cities so briefly that conscious recognition of the names was impossible (subliminal presentation).

I also report the results of a posttest showing whether this exposure influenced the participants’ performance on a creativity task, the prediction being that the creativity of the participants would be automatically increased when they were subconsciously reminded of cities that they associated with a creative milieu.

Jens Förster

мај 15th, 2010 креативни градови | No Comments

Скаути со креативна енергија

Холандската амбасада во Скопје поддржа серија работилници кои ја промовираат современата култура и уметност како алатка за развој на демократизацијата на државата. Работилниците се поделени во две главни тематски целини со кои се опфатени концептите „Креативни градови“ и „Креативни индустрии“, а се координирани од културните скаути/организатори Калина Буневска Исаковска и Сафет Ахмети.


Концептот за креативен град е развиен во осумдесеттите години на минатиот век. Основната идеја е да се изнајдат начини за вклучување на уметноста и културните организации во процесот на планирање на градскиот развој. Организатор на работилниците за развој на концептот „Креативни градови“ е Калина Буневска Исаковска, која веќе ги сумираше првичните ефекти на проектот, бидејќи работилниците се одржаа од 1 до 5 март.

„Главната цел на проектот е развој на концептот, преку практиката на поканети холандски гости, во македонските градови. На работилницата учествуваа над 35 културни работници и тоа од Министерството за култура, од Град Битола, Град Тетово и Град Скопје и од општините Карпош, Аеродром и Центар. Работилницата содржеше повеќе сесии: на првата се работеше на веб страницата од Амстердам, која е распространета низ целиот свет. Учесниците на оваа сесија направија Културен водич за Скопје. Се одржа и тркалезна маса на која се разви дискусија за потребите на сите субјекти заеднички да работат на проблемите со кои се судираат и се работеше на предлозите за заеднички проекти кои продолжуваат и по завршувањето на работилницата. Некои од очекуваните резултати веќе се остварија: се создаде мрежа помеѓу сите учесници на работилницата и се отворија многу контакти со холандските организации. Како многу битен фактор го издвојувам и продлабочувањето на соработката помеѓу општините, невладиниот сектор и независните уметници“, вели Калина Буневска Исаковска.


Работилницата за развој на концептот „Креативни градови“ ја водеше Роберт Клајвер од Хаг, политиколог кој студирал меѓународни односи и веќе десет години е активен на полето на културниот развој. Претходно работел во Холандија, но и на Средниот Исток, во Авганистан и во Индија, и во Источна Европа. „Се обидов да го објаснам концептот на креативните градови и на луѓето од независниот културен сектор и на луѓето од локалната управа. Моделот на креативни градови се применува низ целиот свет, но најмногу во градовите на Западна Европа. Тоа е модел со кој независниот креативен сектор меѓу населението се користи како мотор за економски, политички и културен развој на градот. Скопје ја има основата да стане креативен град, но тоа што недостига е свесноста кај дел од локалните власти да ги развиваат потенцијалите кои веќе постојат кај граѓаните. Во Скопје сe уште има пристап со кој политиката, односно дирекцијата на носење на решенијата тргнува од централната и оди кон локалната власт, и луѓето на некој начин се принудени да ги спроведуваат одлуките на централната власт“, забележа Клајвер.


Координатор на проектот за развој на концептот „Креативни индустрии“ е Сафет Ахмети. Работилниците за дефинирање на поимите и за разјаснување на концептот ќе се одвиваат во две фази, а првата е планирана за 19 и 20 март. „Идејата е да се создаде проект-модел, односно платформа за (само)одржлив развој кој би овозможил основа за натамошно развивање на врските помеѓу уметниците, стопанството (бизнис-секторот) и заедницата (пред сe, локална) и би ги промовирал придобивките и вредностите што би можеле да произлезат од заедничката работа. Почетниот импулс потекнува од нововостановените, во светски рамки, размислувања во насока на создавање креативни градови (концепт што не ги подразбира исклучиво големите урбани средини), и во таа смисла на креативни индустрии (при што поимот ’индустрии‘ не нужно посочува на големи индустриски капацитети), како извор на креативна и позитивна енергија. Би се осмелил да сметам дека овој проект ќе ја оствари својата цел доколку успееме да дојдеме до проект-модел што лесно би можел да биде трансформиран, пренесен и прилагоден на било која локација во земјава“, нагласи Ахмети.

Автор на текстот: ТОНИ ДИМКОВ

објавен на 16 март 2010 во Културен вентилатор/Глобус магазин

мај 1st, 2010 креативни градови | 1 Comment